home | languages

	"Mr Neville is van oordeel dat het puur zwarte ras in ongeveer 100 jaar zal uitgestorven zijn. Maar het probleem van de halfbloeden werd elk jaar groter.Daarom hadden ze het idee de zuiver zwarten geheel apart te houden en de halfbloeden op te nemen in de blanke bevolking... De volbloed zwarte was geen snelle voortplanter, de halfbloed daarentegen wel. In West Australie waren er halfbloed families van 20 personen en meer. Dat wees op de omvang van het probleem. Om de volledige segregatie van de kinderen te garanderen bleven ze slechts met hun moeder tot ze 2 jaar oud waren.Daarna werden ze bij hun moeders weggehaald en opgevoed volgens witte normen.." A.P. Neville, Brisbane Telegraph, 1937.
	The following links are to English content
	Rabbit-Proof Central: Rabbit-Proof Central : al onze info over de succesfilm die het probleem van de " Gestolen Generaties " in de wereldbelangstelling brachten .  Intro kort film Windows Media » Breedband  » modem
	Herstel van de Eigenheid (703kb PDF) Eindrapport van het consultatieproject. Herstel van de Eigenheid- gerechtigheid voor de gestolen generaties bekomen 27 september, 2002- Media uitgave, Mensenrechten en Gelijke Kansen Commissie (HREOC); Media uitgave, Centrum voor het Gemeenschappelijk Welzijn.
	"Mijn wens is dat 'Rabbit-Proof Fence'alle Australiers ertoe zou aanmoedigen begrip op te brengen voor de diepe gevoelens die aan de basis liggen van sommige discussies over het 'Gestolen Generaties'probleem en over de verzoening in het algemeen." Rabbit-Proof Fence Regisseur Phil Noyce
	Externe links Il testo che segue è in inglese Hen thuis brenge Rapport van het Nationaal Onderzoek naar het uiteenrukken van Aboriginal en Torres Strait Eilandbewoners en hun Families. HREOC Website: Hen thuis brengen: Opvoedkundige Module Il modulo educativo "Riportarli a casa" offre un'opportunità per studenti e professori di effettuare ricerche e considerare la storia per poter poi rilevare quanto la nazione abbia fatto per offrire una casa futura a questi ragazzi Domande frequenti dei ragazzi rubati (FAQs') Sermone dei ragazzi rubati journeyofhealing.com Affrontare i fatti Un'eccellente guida introduttiva sulla problematica, scritta dal commissario federale per la discriminazione razziale. Chi è un Aborigeno o una persona delle isole di Torres Strait? Cos 'è la riconciliazione? Cos'è l'auto-determinazione? Dove vivono le popolazioni indigene oggi? Puoi anche scaricare questo file dalla pagina web di ENIAR in formato PDF (490 KB PDF) Vedi i link della sezione sulle "generazioni rubati" nella pagina informativa di questo sito. Il nastrino delle Scuse
	Il nastrino delle Scuse

De Gestolen Generaties.

Tussen 1910 en 1970 werden tot 100,000 Aboriginal kinderen met geweld of onder dwang weggerukt uit hun families door politie of sociale werkers.

De meeste waren onder de 5 jaar oud. Zelden gingen er gerechtsprocedures aan vooraf. Aboriginal zijn was voldoende.
Zij zijn beter bekend als de “gestolen generaties”.

Wat gebeurde er met hen?

De meeste werden opgevoed in Kerk of Staat instituties. Sommigen werden opgenomen in pleeggezinnen of geadopteerd door blanke ouders.

Velen werden lichamelijk en sexueel misbruikt. Voedsel en levensomstandigheden waren erbarmelijk.
Zij kregen slechts weinig onderwijs, en werden voorzien als laaggeschoold huis en landbouwpersoneel.

Waarom werden ze gestolen?

Omdat het de politiek van de Federale en Staatsregeringen was dat Aboriginal kinderen- en meer bepaald degenen van Aboriginal en Europese afkomst- van hun ouders gescheiden zouden worden.
Tussen 10 en 30% van alle Aboriginal kinderen werden ontvoerd, en op sommige plaatsen werd deze politiek doorgevoerd tot in de jaren 70.

De voornaamste reden was het “assimileren” van Aboriginal kinderen in de Europese beschaving op een of twee generaties door hun Aboriginaliteit te ontkennen en te vernietigen;
Het spreken van hun talen en het uitvoeren van ceremonieel waren verboden.

Zij werden mijlen ver van hun land meegenomen, tot in het buitenland.
Aan ouders werd niet verteld waar hun kinderen waren en zij konden ze niet terugvinden.
Aan de kinderen werd verteld dat ze wees waren.
Familiebezoeken werden ontmoedigd of verboden; brieven werden vernietigd.

Welke waren de gevolgen?
De lichamelijke en emotionele schade aan de weggenomen kinderen was diep en duurzaam:
De meesten groeiden op in een vijandelijke omgeving zonder familieband of culturele identiteit.
Als volwassenen leden velen aan gevoelens van onzekerheid, waardeloosheid, gemis aan eigenwaarde, depressie, zelfmoord, geweld, misdaad, alcohol en drugsmisbruik en onvermogen tot vertrouwen.

Door de afwezigheid van een ouderlijk model hadden velen moeilijkheden om hun eigen kinderen op te voeden.
De schaal van afscheiding had eveneens gevolgen voor de ganse Aboriginal gemeenschap- woede, machteloosheid, doelloosheid en een totaal wantrouwen van de regering, de politie en de officiële instanties.

Wat wordt eraan gedaan?

Een nationale onderzoekscommissie werd opgericht in 1995. Het 1997 rapport “Breng hen naar huis” bevatte hartscheurende bewijsmaterialen.
Hun bevinding was dat de gewelddadige verwijdering van inheemse kinderen een grove schending van mensenrechten was die nog verder duurde nadat Australië verbintenissen was aangegaan met internationale mensenrechtenorganisaties.

Het was wel degelijk rassendiscriminatie, omdat het alleen over Aboriginal kinderen ging, althans op zulke grote schaal, en
Het was een daad van volkerenmoord, in tegenstelling tot de Conventie over Volkerenmoord, (die verbiedt “ het gewelddadig overplaatsen van kinderen van de ene groep naar de andere” met de bedoeling de groep te vernietigen).

Het rapport gaf 54 aanbevelingen, waaronder registreren, opzoeken van families, herenigingdiensten en de noodzaak voor herstel ( met inbegrip van erkenning en excuses door de betrokken Regeringen en Instituten, schadeloosstelling, rehabilitatie en vergoeding).

De Regering verhoogde de fondsen, maar weigerde zich te excuseren of te vergoeden.

Een Senaatscommissie onderzoekt het regeringsantwoord op het Rapport.

Leden van de Gestolen Generatie zijn begonnen met het aanspannen van rechtszaken tegen de Regering voor vergoedingen.

Het werden harde gevechten, doordat de regeringsadvokaten beweerden dat het wegnemen van kinderen werd gepleegd in hun eigen voordeel.

Een bewering door de voormalige Minister van Aboriginal Zaken, John Herron, in dewelke het bestaan van “gestolen generaties” werd ontkend, berokkende veel ellende en ergernis bij de getroffenen. De meeste commentaren zijn bepaald door ontkenning.

“Vooruitgaan: herstel bereiken”, is een project geleid met partners zoals ATSIC, de Commissie voor de Rechten van de Mens en Gelijke Kansen, het Nationaal Committee voor Verontschuldigingsdag, beter bekend als Sorry Day en de Gestolen Generatiegroep uit de Noordelijke Gebieden.

Hun Rapport “Identiteitsrestitutie” stelt een herstellingstribunaal voor Gestolen Generaties voor en geniet van een brede bijval bij de Oorspronkelijke bewoners.

Ministers voor Aboriginal Zaken in Victoria, Queensland, Zuid en West Australië verwelkomden in een publieke verklaring het rapport, verduidelijkten hun initiatieven om de aanbevelingen uit te voeren.

Vertaling Myriam Chardome (Translation by Myriam Chardome)

|| click to go to the top of this page