home | languages

Geschiedenis en Erfgoed van de Australische Aboriginals.

Met bewijzen van meer dan 60,000 jaar landbezetting, zouden de Australische Aboriginals en Torres Eilandbewoners wel eens ’s werelds oudste volk in ’s werelds oudste land kunnen zijn. Maar hun plaats in de Australische geschiedenis wordt nu pas behoorlijk erkend en geregistreerd.

Rond 1788 bewoonden ongeveer 500 Aboriginal volksstammen het Australische continent, met doeltreffende en ononderbroken systemen om van het land te leven. Zij verwierven een evenwichtig dieet door te jagen en het verzamelen van voedsel, zich seizoenmatig bewegend tussen verschillende kampen, in functie van de aanwezige voedselbevoorrading. Vuur werd methodisch gebruikt om oude gewassen te verbranden en nieuwgroei te stimuleren. Aangezien zij rondtrokken, hadden zij weinig bezittingen.

Zij hadden een complex godsdienstig geloof, uitgekiende maatschappelijke betrekkingen en handelsverbindingen door het ganse continent.

In 1788 werd de eerste Europese vestiging –Groot-Brittanie’s nieuwste strafkolonie- opgericht, daar waar nu Sydney ligt. De gevolgen waren rampzalig. Met de gevangenen, soldaten en kolonisten kwamen ook ziekten tegen dewelke het Aboriginal volk geen verweer had- tyfus, griep, pokken en venerische ziekten.

Gedurende de volgende 100 jaar werden de Aboriginals uit hun land verjaagd, hun bewoonbare gronden afgenomen, werden ze beschoten, vergiftigd en uitgemoord naarmate de opeenvolgende golven van Britse kolonisten land zochten om op te bouwen, of te verbouwen tot landbouwgrond, weidegrond, of mijnen. Verkrachtingen en ontvoeringen van Aboriginal vrouwen en meisjes waren alledaagse kost.

In het begin verwelkomden en aanvaardden sommige volksstammen de nieuwkomers, maar het werd algauw duidelijk dat de Britten wensten te blijven, en conflicten namen geleidelijk toe. Groepen Aboriginals voerden een krachtdadige guerilla campagne, maar werden uiteindelijk overmeesterd door de nieuwe repeteergeweren, paardekracht en de gewapende overmacht van de kololiale overheden.

Verjaagd uit hun land, beroofd van hun traditioneel wildernis voedsel en verwoest door ziektes, ondervoeding, armoede, alcoholisme, geweld en wanhoop, vertoefden de meeste
Aboriginals rond de steden en veekwekerijen of werden naar reservaten en missies gedreven. Wanneer ze er door hard werken in slaagden van deze reservaten productieve en bloeiende landbouwbedrijven te maken, werd ook dat land in beslag genomen.

Weinig of geen verandering trad op na de Britse machtsoverdracht naar een Federaal Australie in 1900/1901, onder een nieuwe Federale Grondwet. Tot de zestiger jaren hadden de Aboriginals geen doeltreffend staatsburgerschap en geen stemrecht. Zij stonden onder streng toezicht van de Staatswetten. Velen werden opgesloten in reservaten die zij niet mochten verlaten zonder vergunning. De Staat had de voogdij over alle Aboriginal kinderen en velen werden uit hun families weggerukt om opgevoed (en misbruikt) te worden in instellingen. Aboriginals vochten in 2 wereldoorlogen en waren onmisbaar in de ontwikkeling van veekwekend Australie, maar werden gediscrimineerd inzake opvoeding, studies, gezondheid, jobs, loon, en in bussen, bioscopen en zwemdokken.

Maar 200 jaar pogingen om de identiteit van de Aboriginals uit te wissen, mislukten. Het Aboriginal volk bood weerstand door niet-meewerken, sabotage, betogingen, stakingen, onderlinge hulp en toenemend politiek activisme. Uiteindelijk bekwamen de Aboriginals en Torres Strait eilandbewoners, in de tweede helft van de vorige eeuw stemrecht, staatsburgerschap, gelijke wedden en opname in de nationale volkstelling.

Na een referendum in 1967 verwierf de Federale (Canberra) overheid de wetgevende macht inzake Aboriginal aangelegenheden. Een wet tegen rassendiscriminatie werd goedgekeurd in 1975. In 1990 werd A.T.S.I.C. opgericht- verkozen Aboriginals, Gewestelijke Raden voor de Eilanders, en een nationale Aboriginal en Torres Straat Eilanders Commissie, met staatsbeampten en beperkte budgetten voor gewestelijke en nationale ontwikkeling. Aboriginal initiatieven inzake gezondheid, huisvesting en juridische hulpdiensten werden opgericht om de ontoereikende overheidsvoorzieningen aan te vullen.

Maar in het begin van de 21e eeuw gaat de strijd tegen benadeling en ongelijkheid verder- voor erkenning, land, zelfbeschikking, werkgelegenheid, afdoende gezondheidszorg, opvoeding en ontwikkeling, water en electriciteitsvoorzieningen, en een einde aan de opsluiting en dood van al te veel Aboriginals.

Verdere lectuur en links: :

• Terugblik met woede
  
  

  search term here zoek

  submit ignore button

Sommige hoogtepunten en kranteknipsels waaronder:

Zie de informatie sectie voor een uitgebreide lijst van externe links naar artikels en documenten om te lezen en links naar organisaties die betrokken zijn bij Kunst, Geschiedenis, Kultuur.

|| click to go to the top of this page